Miljoenenbal in Merwedekanaalzone

In de Utrechtse Merwedekanaalzone - het gebied tegenover de Jaarbeurs en de Rivierenwijk - moeten in de komende tien jaar zo’n zes- tot tienduizend nieuwe woningen worden gebouwd. Uit onderzoek van journalist Louis Engelman blijkt dat investeerders in de aanloop van deze plannen met grondspeculatie tientallen miljoenen euro’s winst opstreken.

Een serie in 15 delen, met informatie die ook de bewoners van de wijk Binnenstad raakt.  

___________________________________

 

 
Merwedekanaalzone (1)
Het land van mijn moeder


Louis Engelman - Opeens moest ik aan mijn moeder denken. Want die Merwedekanaalzone, waarin Utrecht in de komende tien tot vijftien jaar zes- tot negenduizend huizen wil gaan bouwen, was haar gebied. Met eindeloos boerenland achter de Hofstede Ruimzicht aan de Kanaalweg 28, waar zij bijna honderd jaar terug (mei 1919) werd geboren.


Een heel gelukkige start kon je het niet noemen. Want als 13e kind van het goed katholieke gezin Van Kuijk – de miskramen nog even niet meegerekend – werd zij meteen de laatste in de rij. Haar moeder stierf een maand later. Greetje werd vervolgens vooral door haar oudere broers en zussen opgevoed. Tante Riek was haar favoriet.

Met zoveel familie om zich heen heeft zij haar moeder nooit echt gemist. In haar verhalen over de boerderij, die toen nog op het grondgebied van de gemeente Jutphaas stond, klonk juist veel vrolijkheid door. Over ‘de jongens’ die op zondagmiddag steevast gingen kaarten (rikken), over de prachtige auto die een van hen kocht, over de ‘lovers’ die voor de zussen het erf op kwamen rijden en er door haar broers soms onmiddellijk weer werden afgemieterd.


Boerderij Ruimzicht Foto Utrechts Archief
De hofstede Ruimzicht aan de Kanaalweg 28 rond 1930.
(Foto: Het Utrechts Archief)


Trots was ze op haar vader die het boerenbedrijf met veel koeien en enkele paarden draaiend hield om zijn gezin te onderhouden. En die in 1936 achter de hofstede het initiatief nam tot IJsbaan Ruimzicht. De krantenfoto waarop zij samen met burgemeester Jan Hamers van Jutphaas op schaatsen de baan opende heeft ze tot haar overlijden (op 96-jarige leeftijd) bewaard.


In die tijd liep het polderland vanaf het Merwedekanaal ononderbroken door tot het dorp Jutphaas. Er was nog geen sprake van Rijksweg 12 (1942) en het Amsterdam-Rijnkanaal werd pas in 1952 geopend. Het ‘Groene Hart’ grensde in het begin van de twintigste eeuw nog gewoon aan de Vaartsche Rijn en na 1920 aan de Rivierenwijk. Pas bij de grenswijziging van 1954 viel het gebied toe aan Utrecht en konden Transwijk en het Kanaleneiland worden gebouwd.


Over de huidige voorgenomen ontwikkelingen in ‘haar polder’ zou mijn moeder vast positief zijn geweest. Want ze was stads en modern. Maar ze zou absoluut met een kritische blik de uitvoering hebben gevolgd en had zeker haar verontwaardiging laten merken over grondspeculatie en over de geringe transparantie van firma’s die grote stukken grond nu in eigendom hebben.
Veel zou ze overigens in de zone niet meer hebben herkend.

 

3Q5A0469
De Villa Jongerius is een blikvanger langs
het kanaal (Foto: Ton van den Berg) 

 

Het beeld van vroeger was al verdwenen toen de industrie zich er vanaf de jaren zestig had gevestigd, met drukkerijen, kantoren en de busremise. Natuurlijk zou ze zich nog wel de naast de boerderij gebouwde pottenbakkersfabriek van Mobach (1895) herinneren en de wat verderop gelegen Villa Jongerius (1938). Nog steeds karakteristieke panden.


Maar van de grootse plannen van Utrecht in dit bijna 60 hectare grote gebied, tussen de Dr. M.A. Tellegenlaan (tegenover de Veilinghaven) en de rijksweg, zou ze zich waarschijnlijk geen voorstelling kunnen maken. Eerder zou ze zich erover verwonderen hoe de stad op dat beperkte stuk grond een wijk met tussen de zes- en negenduizend woningen wil realiseren.

 

Merwedekanaalzone (2)
Op het verkeerde been

Louis Engelman - In mijn zoektocht naar de ontwikkelingen in de Merwedekanaalzone werd ik – dat moet ik eerlijk bekennen – aanvankelijk lelijk op het verkeerde been gezet. Nieuwsgierig naar de eigendomsverhoudingen in deelgebied 5 (met de voorlopige wijknaam ‘Merwede’) vroeg ik de koopakte op van het terrein van de Praxis en het braakliggend stuk land ernaast, waar voorheen de Vendex was gevestigd.


In die akte van 29 september 2017 viel te lezen dat de Amsterdamse Beleggingsmaatschappij Europese Stand BV zijn gebouwen en grond voor de prijs van 31,75 miljoen euro had verkocht aan de BV Merwede Real Estate Holding. Overigens wel belast met een door de NIBC Bank verleende hypotheek van 33,7 miljoen euro.


De aankopende vennootschap, gevestigd in Eindhoven, bleek eigendom van de Rhenense miljonair Marcel Boekhoorn. Recentelijk kwam deze investeerder in het nieuws door de koop van de Hema. Maar ook door de aan zijn Maltese Novum Bank door de AFM opgelegde boete van 1,75 miljoen euro wegens het zonder vergunning verstrekken van flitskredieten. Eerder was hij bekend geworden door het ‘leasen’ van twee Pandaberen voor zijn Ouwehands Dierenpark en door z’n gulle ondersteuning van de voetbalclub NEC uit Nijmegen.


Zijn naaste medewerker Jan-Willem Neggers trad toe tot de club van grondeigenaren in de Merwedekanaalzone die met de gemeente overlegde over wat en hoe er in dit gebied gebouwd kon worden. Dat leidde tot een eerste schetsontwerp. Tot zover weinig aan de hand.



schermMerwededeel2
Dit terrein kocht Greystar van Marcel Boekhoorn. Op de achtergrond
de hal van Praxis en de appartemententoren van Max.
(Foto: Ton van den Berg)


Maar surfend over het internet dook plotseling nóg een Merwede Real Estate BV op. Deze maakte deel uit van de Merwede Groep en had z’n vestigingsplaats in Maarssen, aan de Bolensteinseweg 42. Nader onderzoek wees uit dat hier Jan-Dirk Paarlberg achter zat. Extra opmerkelijk was dat zowel in Maarssen als in Eindhoven binnen het conglomeraat van firma’s de naam Merwede Participaties BV werd gebruikt.


En toen begonnen er bij mij alarmbellen te rinkelen. Want de Maarssense vastgoedhandelaar was in 2014 veroordeeld tot vier jaar gevangenisstraf voor het witwassen van drugsgeld, dat afkomstig zou zijn van de afgeperste en later in Amsterdam vermoorde Willem Endstra. Een misdrijf waarvan Willem Holleeder als aanstichter wordt verdacht. Vorige maand nog werd Paarlberg definitief veroordeeld tot het betalen aan de staat van 24 miljoen euro aan verdiend crimineel geld.


Wat gebeurde hier? Werden de na de ontvoering van Heineken alsnog de zoekgeraakte miljoenen via de Merwedekanaalzone witgewassen? Was ik hier een enorme scoop op het spoor?


Paarlberg bleek ik het niet te kunnen vragen. Na zijn vrijlating lijkt deze vastgoedhandelaar, eerder de trotse bewoner van de Ridderhofstad Bolenstein in Maarssen, van de aardbodem verdwenen. Dus dan maar contact gezocht met Boekhoorn.
Ik legde hem de vraag voor of er enige relatie bestond tussen beide bv’s, of hij de vennootschappen van Paarlberg had gekocht en of deze daar nog op één of andere manier financieel bij was betrokken. Ook wilde ik graag weten of Boekhoorn inmiddels eigenaar was geworden van de Maarssense Ridderhofstad.


Vrijwel onmiddellijk ontving ik twee mailreacties van de persoonlijk assistent van Boekhoorn, Annemiek van der Mee. Hun bedrijf had, zo meldde ze, geen enkele betrokkenheid bij de Ridderhofstad Bolenstein, noch bij welke andere vennootschap van Paarlberg dan ook. ‘Wij hebben nooit zaken gedaan met de heer Paarlberg en zullen dat ook in de toekomst niet doen.'


Het feit dat de naam van de vennootschap overeenkwam met een bv van Paarlberg berustte volgens haar op louter toeval. ‘De naam van onze vennootschap is gekozen omdat de stadswijk die we gaan ontwikkelen Merwede heet. Deze hebben we zelf op 9 augustus 2017 opgericht. Dit kunt u verifiëren in de openbare registers van de Kamer van Koophandel.’


Vervolgens zei Annemiek er vanuit te gaan dat dit misverstand hiermee uit de wereld was geholpen en dat er ‘geen foutieve publicaties zouden volgen waarin de heer Boekhoorn volstrekt onterecht in verband wordt gebracht met de heer Paarlberg.’


Omdat ik nergens kon vaststellen dat het anders lag liet ik de kwestie rusten. Bovendien had de deelname van Neggers aan de gesprekken over de toekomst van het gebied bewezen dat het bedrijf van Boekhoorn zich verbonden voelde met de Merwedekanaalzone. Mooi toch?


Nou, niet helemaal. Want op 6 juli 2018, verkocht Boekhoorn – zoals we eerder op deze site meldden – de grond en gebouwen voor iets meer dan 46 miljoen euro aan GS Netherlands Merwede GP CV van de Amerikaanse investeerder Greystar. Lucratief, want hij maakte met de deal in een jaar tijd een winst van ruim 14 miljoen euro.


In de commissievergadering van oktober liet de voor de zone verantwoordelijke Utrechtse wethouder Kees Diepeveen (GL) zich hier behoorlijk geërgerd over uit. Volgens het UN zei hij dat ‘het begrijpelijk is dat de grondtransactie veel stof doet opwaaien’. En: ‘Ik denk dat mensen in de omgeving aan hun water voelen dat dit niet goed is en niet gunstig voor dit gebied.’ Je hoefde hem niet uit te leggen dat als de grond duurder werd, de nieuwbouw erop in die prijsstijging mee zou gaan.


Greystar nam alle aandelen over van Merwede Real Estate Holding BV, die daarmee van Eindhoven verhuisde naar Den Haag. Van een hypothecaire last was opeens geen sprake meer.
Volgens woordvoerster Mariam Zamary is zo’n bv-overname een vaker voorkomende constructie bij vastgoedtransacties. ‘Greystar heeft een marktconforme prijs betaald’, reageert zij desgevraagd per mail, ‘op basis van de status van de planvorming en het feit dat er sprake is van grotendeels bouwgrond.’


Op de vraag of er in de onder Merwede Real Estate Holding hangende bv’s ook nog bezit zat, wil zij geen antwoord geven. Net zo min als zij uitspraken wil doen ‘over de winstgevendheid van de transactie voor de verkoper’.


Wel zegt ze dat Greystar ‘verheugd is deel te mogen nemen aan de ambitieuze gebiedsontwikkeling en zich als belegger langjarig aan het gebied heeft verbonden’.
‘Wij bieden straks op deze locatie een uniek woonconcept met diverse ondersteunende services en voorzieningen. Dit vormt daarmee een aanvulling op het woonaanbod in deze nieuwe stadswijk. We gaan woningen ontwikkelen die beantwoorden aan de woningvraag in Utrecht.’



Merwedekanaalzone (3)
Wie is Greystar?


Louis Engelman – Door de royale betaling van Greystar aan Marcel Boekhoorn, zoals we gisteren meldden, werd ik nieuwsgierig naar de achtergrond van de Amerikaanse investeerder. Via informatie op het internet bleek me dat we hier niet met een kleine speler in de markt te maken hebben. Miljardeninvesteringen zijn voor dit bedrijf geen uitzondering.


Boekhoorn deed, zag ik, al eerder zaken met Greystar. Met zijn vennootschap ‘Ramphastos’ verkocht hij in 2015 de Campus Diemen Zuid aan de Amerikaan. Dit project, opgezet door Snippe Projecten, Van Wijnen en Ramphastos, was volgens ‘Vastgoedmarkt’ tot dan toe de grootste zelfvoorzienende studentencampus in Nederland. Het complex bestaat uit vijf gebouwen met 939 appartementen (gemiddeld 27 m2 met keuken en badkamer) en 4.650 m2 commerciële ruimte.


Managing director Investments Steven Zeeman van Greystar zegt in dat verhaal: ‘Met een solide Amerikaanse basis en een sterk groeiend platform in het Verenigd Koninkrijk, vergroot Greystar zijn activiteiten verder op het Europese vasteland.’ De focus van zijn bedrijf ligt volgens hem op ‘stedelijke gebieden, gebouw gerelateerde dienstverlening aan bewoners en (commerciële) faciliteiten’.


Ook elders in Amsterdam is de investeerder inmiddels actief. In Holendrecht ontwikkelt het bedrijf drie afzonderlijke woongebouwen voor studenten, jongeren en starters op de woningmarkt. Het gaat daarbij om 1600 appartementen en voorzieningen. De verhuur zal in 2020 beginnen. En in Rotterdam bouwt Greystar langs de Maas een appartementenflat van 24 hoog met 492 suites en 120 appartementen voor studenten en starters.


Greystar Real Estate Partners heeft zijn hoofdkantoor in Charleston, South Carolina. Het bedrijf werd in 1993 in Texas opgericht door Bob Faith, die zei er zijn missie van te willen maken dat de bewoners van zijn huizen daarin ‘belangrijke momenten in hun leven met vrienden en familie kunnen vieren’.


Sindsdien is de onderneming uitgegroeid tot een grote investeerder en is actief in projectmanagement, financiële dienstverlening, bouw en renovatie. De focus ligt daarbij op de ontwikkeling en het beheer van studentenwooneenheden.
Greystar is niet alleen werkzaam op de Amerikaanse markt (480.000 studio’s), maar ook in Latijns Amerika, Azië en Europa (Engeland, Spanje en Nederland).


De transactie van Greystar in de Merwedekanaalzone is ‘financieel klein bier’ als we die vergelijken met de contracten die het bedrijf in de rest van de wereld afsluit.
In augustus van het vorig jaar gingen de Amerikanen in Londen voor 1,5 miljard pond een partnerschap aan met de van oorsprong Duitse verzekeraar/investeerder Allianz en het Canadese PSP Investments voor de realisatie van tienduizend wooneenheden voor studenten in het Verenigd Koninkrijk.


En een maand later werd er voor 1,2 miljard euro een joint venture gesloten met het Amerikaanse Blackstone Real Estate Income Trust. Dit betrof de aankoop van wooneenheden voor 10.500 studenten, verspreid over de universiteiten van Californië, Virginia, Arizona en Colorado. Een grote speler dus.


De ‘kleine’ aankoop in de Merwedekanaalzone is maar een fractie van wat Greystar wereldwijd investeert, maar voor Utrecht is de transactie zeker wel van belang. Dat bleek eind september in elk geval uit de antwoorden van b. en w. op mondelinge vragen van raadsleden. Het college gaf aan dat er duidelijk sprake was van ‘een forse waardevermeerdering’ en dat hiermee de spanning op de markt wordt aangetoond. ‘Het geeft bovendien aan dat wij als gemeente stevig moeten blijven sturen op de beschikbaarheid en betaalbaarheid van woningen’.

 

Scherm Politie Luchtvaartdienst Utrechts Archief 1995
Op deze foto uit 1995 van het Deelgebied 5 in de Merwedekanaalzone
is links de hal van Praxis te zien (wit dak) met rechts ernaast de
inmiddels afgebroken hal van Vendex.
Dit terrein is nu eigendom van investeerder Greystar.
(Foto: Het Utrechts Archief/Politie Luchtvaart Dienst)

 

Ter geruststelling voegden b. en w. eraan toe dat ‘de verwerving heeft plaats gevonden na de vaststelling in de raad van de Omgevingsvisie deel 1 en de bijbehorende moties en amendementen, bijvoorbeeld over het aandeel sociale woningbouw’.


Volgens het stadsbestuur neemt Greystar sindsdien ook actief deel aan het eigenarencollectief Merwede. ‘Zij presenteren zich als aanbieder van een totaal woonconcept in diverse categorieën, waaronder starters en jonge gezinnen. Greystar is een belegger, die langjarig bezit houdt en actief beheerder van woningen is. Zij geven aan heel bewust voor Utrecht te hebben gekozen en zich langdurig aan de stad te willen verbinden.’


Zelf heb ik toch de neiging daarin een iets terughoudender standpunt in te nemen. Want de grond in de Merwedekanaalzone is ook gewoon ‘handel’. Dat bleek wel uit de verkoop door Boekhoorn.


Wat ik ook een beetje vreemd vind is de manier van aan- en verkoop. Op het kantoor van notaris Asselbergs in Rotterdam verscheen op 6 juli 2018 namelijk mr. Roos van der Sluis van notariskantoor Houthoff als vertegenwoordiger van zowel Greystar als Boekhoorn. Zij was gevolmachtigd de hele deal in één keer af te ronden, zonder dat de koper en verkoper daarbij aanwezig waren.


En nu wordt het een beetje ingewikkeld. Want Van der Sluis verkocht namens Merwede Real Estate Holding BV de grond en gebouwen van Praxis en Vendex aan een commanditaire vennootschap, de GS Netherlands Merwede C.V. Maar zij deed dat door gebruik te maken van een besloten vennootschap met dezelfde naam. Deze was dan wel weer de beherend vennoot in de C.V. Waarom dat zo gecompliceerd moest gebeuren, snap ik niet.


Bovendien kwam de grond al feitelijk in handen van Greystar, omdat deze maatschappij met weer een andere BV, GS Netherlands Development, voor 46 miljoen euro alle aandelen van Boekhoorns Merwede Real Estate Holding BV overnam. Bij één aankoop waren dus vier firma’s betrokken. Hoe moeilijk kan je het maken.


Hoe dan ook, de Commanditaire Vennootschap werd in de akte als ‘koper’ aangemerkt en is dus wettelijk eigenaar van dit perceel. Nu is het kenmerk van een CV dat deze behalve gewone vennoten ook nog één of meer zogenoemde stille vennoten kent. Die brengen geld in de cv in, maar bemoeien zich niet met de verdere gang van zaken van de onderneming. Ze zijn ook niet rechtstreeks aansprakelijk voor de schulden van de onderneming.
Kijk, dan ben ik weer benieuwd naar wie die stille vennoten zouden kunnen zijn.


Om het nog gecompliceerder te maken: de ‘development bv’ wordt bestuurd door Greystar Netherlands Coöperatief U.A. Die laatste twee letters duiden op ‘met uitsluiting van aansprakelijkheid’. Volgens een ingewijde betekent dit dat de bv in eerste instantie aansprakelijk is als het fout gaat, bijvoorbeeld een faillissement.
Alleen als de curator kan aantonen dat er sprake is geweest van ‘kennelijk onbehoorlijk bestuur’ kunnen ook de bestuursleden verantwoordelijkheid worden gehouden. Maar de ‘leden’ van de coöperatie kunnen niet aansprakelijk worden gesteld. ‘Vergelijk het met Campina. Daar staan de boeren die de melk leveren ook niet financieel garant.’

 


Merwedekanaalzone (4)
Verkoop Smart Business Park


Louis Engelman - Bij het in kaart brengen van de grondaankopen in de Merwedekanaalzone liet ik ook het oog vallen op het gebied van het zogenaamde Smart Business Park. Op dit terrein langs de Kanaalweg 14-19, tussen Mobach en Pax,  staan twaalf vrijwel identieke bedrijfsgebouwen, waarin ondernemingen zijn gevestigd met namen als: Evident, Ecofys, Coherent, Evomik, Deutsche Windtechnik, Zorg van de Zaak en Tandheelkundig Centrum.


De sfeer op dit kantorencomplex doet bijna landelijk aan, niet in het minst door het erlangs kabbelende Merwedekanaal waarop de roeiers van Orca, Viking en Triton hun krachten meten. De woonboten aan de overkant versterken het rurale beeld. Maar dat gaat dus veranderen want de paviljoens moeten plaats maken voor compacte woningbouw in verschillende hoogtes.


Uit de informatie op het internet blijkt dat het Smart Business Park in de loop van de jaren behoorlijk in waarde is toegenomen. In 2005 verkocht het beursgenoteerde VastNed Offices/Industrial de grond en de paviljoens voor 28,7 miljoen euro aan het Britse Halverton (dat vorig jaar z’n naam veranderde in Principal Real Estate BV).
Ook Hansteen Holdings in Londen, die daarna eigenaar is geworden, heeft het project in 2016 nog voor 28,6 miljoen euro in de boeken staan.

 

deel4
De hoofdingang van het Smart Business Park
aan de Kanaalweg. (Foto: Ton van den Berg)


Maar een jaar later komt daar verandering in. Eerst verkoopt Hansteen op 16 juni 2017 zijn hele Nederlandse vastgoedportefeuille voor 302,4 miljoen euro aan Onyx, een joint venture tussen het Amerikaanse Blackstone en het Engelse M7 Real Estate. Het Smart Business Park komt terecht bij Onyx (NL) PropCo II BV in Halfweg, maar de tophoudster (moeder) van dit bedrijf is Onyx Holdco, aan de Rue Eugène Ruppert 2-4 in Luxemburg. Voor hoeveel het bezit in de boeken gaat is niet bekend.


Lang houdt de firma zijn eigendom echter niet in portefeuille. Op 16 februari 2018 doet Onyx Propco het bezit voor de mooie prijs van 42.877.000 euro over aan DD Invest S.à.r.l., dat kantoor houdt in Luxemburg, aan de Rue du Fort Rheinsheim. Dat is 14 miljoen euro meer dan in 2016. Het terrein is hypotheekvrij.


Wie er achter DD Invest in Luxemburg zitten wordt een paar dagen later duidelijk als er in de pers berichten verschijnen over drie investeerders die het Smart Business Park hebben overgenomen. Dat betreffen het Amerikaanse Round Hill Capital en de Nederlandse bedrijven Boelens de Gruyter BV en G&S Vastgoed.

 


Merwedekanaalzone (5)
Wie zijn die investeerders?


Louis Engelman - Gisteren zagen we dus dat Round Hill Capital, Boelen de Gruyter en G&S Vastgoed eigenaar zijn geworden van het Smart Business Park langs het Merwedekanaal.

 

deel5foto1
De paviljoens van het Smart Business Park gaan
straks tegen de vlakte voor de bouw van woningen.
(Foto: Ton van den Berg)


De laatste firma is volgens de site ‘Vastgoedmarkt’ sinds 2015 voor 70 procent eigendom van de bouwgigant VolkerWessels. De overige aandelen zijn in handen van directeur Jason Blackmore (in 2017 genomineerd tot vastgoedman van het jaar) en zijn mededirectieleden. Blackmore stapte in 1998 over van vastgoedadviseur DTZ Zadelhoff naar G&S Vastgoed, waar hij in 2011 algemeen directeur werd.


De onderneming is, aldus de redactie van ‘Vastgoed’, een ontwikkelaar van in het oog springende projecten.  Zoals de uitbreiding met twee torens van kantoorgebouw Atrium aan de Amsterdamse Zuid-as, maar ook prestigieuze woningen als de Gershwin Townhouses op een steenworp afstand daarvandaan. In Amsterdam Zuidoost bouwt het bedrijf het nieuwe hoofdkwartier van ING Bank en herontwikkelt het oude hoofdkantoor, in de volksmond bekend als Het Zandkasteel, tot woningen.


Op de site van G&S Vastgoed is Jason Blackmore lyrisch over de potentie van de nieuwe stadswijk Merwede. Hij denkt dat die zal gaan functioneren ‘als een proeftuin voor het nieuwe stedelijk leven’. Daarom is er in het ontwerp, volgens hem, nadrukkelijk ruimte voor innovaties op het gebied van mobiliteit, energie, gezondheid, sociale duurzaamheid en milieu. ‘Doel is het creëren van een gezonde energie-neutrale en klimaatbestendige stadswijk.’


Boelens de Gruyter BV is een financiële holding, in 2007 voortgekomen uit een combinatie van investeerder Harm Boelens Beheer BV uit Naarden en projectontwikkelaar Maarten de Gruijter Beheer BV uit Amsterdam. Maarten ziet het nieuwe Utrechtse project wel zitten. Het wordt volgens hem ‘voor Nederland, maar ook voor Europa, een unieke stadswijk.’ Ook denkt hij dat door de focus op voetgangers en fietsers alternatieve manieren van vervoer, zoals autodelen kansrijker worden’.

 

deel5foto2
Round Hill Capital ontwikkelt ook het voormalige
ziekenhuis Oudenrijn, waar VolkerWessels de bouwer is.
(Foto: Ton van den Berg)


De derde investeerder, Round Hill Capital  heeft z’n hoofdkantoor in Londen, maar komt oorspronkelijk uit Delaware USA. Het bedrijf werd in 2002 opgericht door Michael Bickford, een voormalig employee van Morgan Stanley Real Estate Funds.
Deze Michael is iemand van de grote aanpak. Volgens de gespecialiseerde website ‘Vastgoedlocaties’ heeft Round Hill Capital sinds zijn start meer dan 6 miljard euro geïnvesteerd in Europees vastgoed.


Zo nam hij in 2007 de Vitus Group in Duitsland over, die 30.000 appartementen in zeven landen bezat. De overnameprijs bedroeg 1,3 miljard euro. Daar kwam in 2012 nog de Nido Student Portfolio bij met 2500 studentenbedden in Londen, gekocht van de Blackstone Group. Round Hill Capital is daarnaast eigenaar van verschillende kantoorgebouwen door heel Europa, waaronder Duitsland, België, Oostenrijk en Nederland.


In 2014 verwierf Round Hill Capital volgens de Wall Street Journal in Nederland voor 180 miljoen euro aan vastgoed. Later in dat jaar nam de investeerder voor 365 miljoen euro de portefeuille over van het Zeister Wooninvesteringsfonds (WIF).
En vervolgens kocht Michael Bickford in 2016 vier woningportefeuilles in Nederland met een totale waarde van 100 miljoen euro. De 954 woningen, appartementen en commerciële units nam hij over van Amvest, MN Services en enkele private beleggers in onroerend goed.


In Utrecht stapte Bickford samen met het Amerikaanse KKR in het project voor de herontwikkeling van het voormalige Oudenrijn-ziekenhuis. In het bestaande gebouw komen 114 studentenwoningen. Daarnaast wordt op het terrein een toren van 23 verdiepingen neergezet met 463 plekken voor studenten en 173 appartementen voor starters. VolkerWessels is de bouwer.
In Groningen besloten beide investeerders vorig jaar samen te werken in de ontwikkeling van vastgoed dat ruimte moet bieden aan 698 studentenbedden.


En dan worden we toch weer verrast. Afgelopen vrijdag meldde de goed ingevoerde website ‘Vastgoedmarkt’ dat Round Hill zijn portefeuille van 10.000 Nederlandse woningen voor 1,4 miljard euro heeft verkocht aan de Duitse beursgenoteerde woningbelegger LEG Immobilien. Onduidelijk is echter of daar ook de projecten in de Merwedekanaalzone en de ontwikkeling van het voormalige ziekenhuis Oudenrijn onder vallen.

 


Miljoenenbal deel 6 t/m 10

Bovenstaande serie is ook verschenen bij Nieuws030


 



<< terug naar overzicht