Utrechts straten

Eierdans in lusthof

Eeuwenlang was het een hof voor begijnen. Ruim anderhalve eeuw was het een lustoord. Een halve eeuw was het een rimboe. En sinds enige tijd is hetweer een tuin. Maar de grootste particuliere binnenstadstuin, ontworpen door de onvolprezen tuinarchitect Zocher, beleeft onzekere tijden.


Sinds 2016 is het terrein tussen de Plompetorengracht, Van Asch van Wijckskade en Wijde Begijnestraat, bijna 4000 vierkante meter groot, eigendom van de vastgoedondernemers Marijn Snijders en Robert-Paul Caron. Voor twee miljoen euro troefden ze een andere gegadigde af en namen met hun Collective Pensionfund BV dit legendarische gebied over van de oude eigenzinnigeeigenaar Anatole France. Sinds deze er vijftig jaar geleden geen parkeergarage mocht bouwen, is er niets meer gebeurd. In 1992 beschreef de Utrechtse bomenprofessor Bert Maes het als een ‘Doornroosjesachtige plek’. Vroeger huisden er nachtegalen, maar spreeuwen vonden er ook een uitvalsbasis.

 

SchermDe Tuin van Anatole France © Job de Jong
(foto: Job de Jong)


De nieuwe eigenaars tuigden de bijbehorende verwaarloosde panden op tot prijzige appartementen (1200 euro per maand voor 55 vierkante meter) en verwijderden wild woekerend groen. Zij proberen lucratieve investeringen in de tuin te realiseren, zoals een theehuis, een vergadercentrum en ‘enkele blokjes’ met appartementen.

Tijdens de Open Tuinendag in juni legde Robert-Paul Caron het uit. ‘Er moet een verdienmodel voor het onderhoud van die tuin komen. De omwonenden zijn overal tegen. Dus dan kunnen we alleen nog hier en daar wat blokjes bouwen.’ Maar dan is het niet meer de grootste stadstuin van Utrecht? ‘Dat klopt’, beaamde Caron. De bewoners houden vast aan het bestemmingsplan. ‘Het is tuin en het moet tuin blijven’, zegt Aag Jennekens namens de Bewonersgroep Anatole France. De stad snakt naar groene longen, onderstreept zij. ‘Het is een unieke tuin. Daar moet je niet aan komen.’ Waarom hebben de twee ondernemers het complex eigenlijk aangekocht, als ze wisten dat er een tuinbestemming op zat? ‘Dat hadden we destijds niet zo uitgezocht’, zegt Caron. ‘We vonden het een mooie locatie. Het is een unieke plek.’

Geen onderzoek
Een maand na de aankoop verklaarde Caron aan de omwonenden dat op het terrein de bestemming ‘erf’ rust. Hij zegt nu niet te weten wanneer hem duidelijk werd dat dat niet klopte. Snijders zegt daarentegen dat de tuinbestemming al bij de aankoop bekend was. Volgens Caron pakte het opknappen van de panden veel duurder uit, waardoor het behoud van de tuin niet verzekerd kon worden. ‘Daar kun je je in vergissen. Of het een miskoop was? Dat weet ik niet.’ Maar bij zo’n investering doe je toch eerst een bouwkundig onderzoek? ‘Op het moment van de aankoop was het pand nog in gebruik. Dus dan kun je geen onderzoek doen’, meent Caron, die al enige jaren actief is in de Utrechtse vastgoedwereld. ‘Dat is kul’, reageert buurman Udo Braehler. ‘En dat weet ik honderd procent zeker. Toen hij het kocht, stond het leeg. De vorige bewoner was al een jaar daarvoor overleden.’

Eeuwigheidswaarde
Meer dan een jaar geleden kondigden de slagvaardige ondernemers aan dat de definitieve plannen voor de tuin snel zouden volgen. Maar dat duurt toch nog even, bevestigt de financier Marijn Snijders. ‘Het is heel complex en we willen dit heel zorgvuldig doen.’ Hij onderstreept dat hij er echt iets moois van wil maken. Opnieuw een tuin met eeuwigheidswaarde? ‘Absoluut.’
Ook Snijders denkt dat enige nieuwbouw in de tuin noodzakelijk is. ‘Blokjes vind ik een misplaatste term.’ Ook hij heeft ruimschoots ervaring met vastgoed, want in 2011 werd hij als commercieel directeur van het makelaarskantoor Jones Lang LaSalle uitgeroepen tot Nederlands vastgoedman van het jaar. Daarna begon hij Capital Value BV, dat gespecialiseerd is in de verkoop van grote partijen huurwoningen. Woningcorporaties, zoals het gefnuikte Vestia, moeten veel van hun bezit afstoten en in het buitenland is veel belangstelling voor de Nederlandse markt. Snijders is al jaren onbetwist marktleider in deze branche. Jaarlijks passeert op zijn kantoor op de Maliebaan ruim 1,3 miljard euro aan vastgoed. Nummer twee doet slechts 446 miljoen euro. Dat levert snel geld op, dat moet worden belegd, bijvoorbeeld in het complex van Anatole France. •

 

Geschreven door Bert Determeijer.
Uit de Binnenstadskrant nummer 4, 2018.

 


<< terug naar overzicht