Utrechts straten

‘Hoe meer verkeer...

Hoe minder contact'

‘Het is hier heel rustig, maar ik heb hier meer contact dan waar ik ooit eerder gewoond heb. Dit is mijn eerste jaar hier en we hebben al zeven keer met elkaar geborreld. Dat is me nog nooit overkomen.’


Bernadet Keijsper (57) woont sinds december 2016 in de Andreasstraat, in een huis dat woningcorporatie Mitros in de verkoop deed. Zij belandde in een nieuwe wereld.


Keijsper, landschapsarchitect bij de provincie Zuid-Holland, woont sinds 1984 in Utrecht, tot voor kort in de Mgr. van de Weteringstraat. De Andreasstraat overtreft alles. ‘Het is een straat zonder autoverkeer. Dan maak je makkelijker contact met je buren. Hoe meer verkeer, hoe minder contact.’


Dat contact was meteen goed. Keijsper pakte het kordaat aan. ‘Ik kwam hier net voor Kerst en met Oud-en-Nieuw heb ik iedereen uitgenodigd.’

© Patrick van der Sande artikel

© Patrick van der Sande


Tafel op straat

Het was een schot in de roos. ‘Ik wist niet dat hier zo veel gebeurt. Er is een mooie mix van jong en oud. Er wonen hier mensen al dertig jaar, die nog gevochten hebben voor het behoud van de buurt. Bewoners doen het onderhoud van het groen in het Andreashofje. Ze zijn allemaal sociaal betrokken, er is een hoog cultureel bewustzijn. Er was een lezing, een historische wandeling en hierachter hebben ze een koor. En soms zetten we een tafel op straat voor een borrel. Ik ben het allemaal nog aan het ontdekken.’

 

Keijsper reist met de trein naar haar werk. ‘Ik had het niet mooier kunnen bedenken. Tien minuten lopen van het station zo’n authentiek buurtje.’ •

 

Geschreven door Bert Determeijer.
Uit de Binnenstadskrant nummer 2, 2018.


<< terug naar overzicht