De hoeder van de Schele Maagd

Hans Baars (53) haalde de wijzerplaten van de Dom. Hij restaureerde in zijn werkplaats de Schele Maagd de stenen engel die vanaf TivoliVredenburg over het plein uitkijkt. En met zijn vader plaatste hij talloze consoles onder de lantarenpalen langs op de grachten. Overal in de Binnenstad pakt Baars het erfgoed vakkundig aan.

 

Baars was zeventien toen hij zijn timmermansdiploma haalde in Culemborg. In die tijd, de jaren tachtig, was er veel werkloosheid. Zijn vader had een metselbedrijf, dus zoonlief ging daar werken en leerde er het vak: ‘s Avonds, na het werk, moest ik muurtjes metselen en dan gooide hij ze om en moest ik het opnieuw doen. Zo leer je het wel’. Later haalde hij zijn diploma’s als metselaar en als aannemer, want ‘papiertjes zijn toch goed om te hebben’.

 

Lood breekt niet
Baars: ‘Mijn vader werkte met oude gereedschappen. Om een console te metselen bouwde hij eerst een stelling onder aan de gracht. Ik keek al snel hoe wij het beter konden doen en kocht een auto met een kraantje’.

 

SchermHerstelwerk op de gracht © Humphrey Daniëls
© Humphrey Daniëls

 

Na zestien jaar bij zijn vader begon Baars voor zichzelf. ‘Er zijn jaren dat ik 99 procent voor de gemeente werkte. Nu is dat twintig procent. Ik heb geen zin om in te schrijven op de hele aanbesteding, een groot risico. Ik ben liever onderaannemer’. Hij kan balusters, dat zijn de rechtop staande delen van bijvoorbeeld balustrades en hekken, gieten op de traditionele manier. Hij giet lood in de taps toelopende holte van een blokje natuursteen. Bij eerdere restauraties werden balusters vastgezet met gietmortel. Gevolg, als er een auto botste dan braken de palen af. Maar met een loden zetting kan je de baluster weer terugslaan in de juiste positie.

 

Met de engel naar huis
De Schele Maagd, de beschermengel die oorspronkelijk op het later gesloopte verzekeringsgebouw De Utrecht stond, werd bij de bouw van TivoliVredenburg onder het dak gezet, op een plaats die niemand kon zien. Baars kreeg de opdracht daar wat aan te doen.

 

Het beeld was door de voet geboord, de arm was beschadigd en er ontbrak een teen. In zijn werkplaats in Hagestein restaureerde Baars de engel en plaatste hem op het balkon van TivoliVredenburg. ‘Met een kraan deden we het. Leuk. Nee, niet teveel mensen erbij. Gewoon een paar boerenjongens, die zijn praktisch en trouw en daar werk ik het beste mee.’ •

 

Geschreven door Elaine Vis
Uit de Binnenstadskrant nummer 4, 2019


<< terug naar overzicht